Auteur : Esther Dommerholt – tussen ruiter en paard

Doen, durven of….. een paar stappen terug?

Met mijn paard kom ik geregeld op ander terrein, omdat wij samen de rijbak wel eens zat zijn. Dan trekken we er even op uit het bos in of lopen / rijden we een rondje in de buurt.

Nu zijn wij onlangs verhuisd van pensionstal en moet mijn paard erg wennen aan de veranderde omgeving en nieuwe geluiden. Mijn paard is echt een held op sokken en vrij snel onder de indruk van iets. Voorbeeld: Ik reed haar vorige week in de bak tijdens de avondschemering. Naast de bak, op de helft van de lange zijde, staat een grote eikenboom. Vlak daarachter staat een wat vervallen schuurtje met een golfplaten dak. Terwijl ik haar aan het rijden was viel er een eikel uit de boom, op het golfplaten dak van het schuurtje. ‘Pok!’ Binnen no time stonden mijn paard en ik een heel aantal meters verderop.

Nu zou je hier als volgt op kunnen reageren:

1. Je wordt boos en laat je paard even alle andere hoeken van de bak zien. Stout paard!

2. Je schrikt en wil zo snel mogelijk van je paard af

3. Je bent toch wel bang geworden en met samengeknepen billen probeer je verder te rijden.

4. Je reageert koel en laat je niet van de wijs brengen door deze schrikreactie. Je doet alsof er niks is gebeurd en je rijdt gewoon verder.

Nieuwe geluiden zijn voor een paard heel spannend, alhoewel het ene paard hier veel koeler op reageert dan het andere.

Ook ik maak fouten. Het was aanvankelijk al niet helemaal handig om op mijn paard te stappen, omdat ze aan de hand in de bak zich al niet erg op haar gemak voelde. Zodra je dan gaat rijden, mis je al een aardig deel van de focus van je paard. Een paard dat zich niet op z’n gemak voelt is heel makkelijk af te leiden. Paarden gaan vaak ook dingen op zoeken om van te schrikken, om hun spanning kwijt te raken. Dat klinkt raar, maar toch is het zo.

Heb je wel eens gehad dat je in het bos aan het rijden was, er een takje uit de boom viel en jij en jouw paard honderden meter verderop tot stilstand kwamen? Precies, dat bedoel ik dus.

Terwijl ik mijn paard rustig verder reed na de vallende eikel, besloot ik te stoppen zodra m’n paard een klein ogenblik rustig zou proesten. Proesten duidt op ontspanning, al hoeft het geen continue ontspanning te betekenen. Het is hetzelfde gevoel als wanneer jij even een diepe zucht slaakt. Zodra m’n paard d’r hals wat omlaag bracht om te proesten, beloonde ik haar en stapte ik af. Klaar voor vandaag.

Ik besloot om de dagen erna weer even back to basic te gaan. Ik zou even niet meer gaan rijden totdat mijn paard meer vertrouwd was met de bak, maar nog méér met mij. Deze situaties zijn namelijk ideaal om aan een betere vertrouwensband te werken. Hoe beter dit op de grond voor elkaar is, hoe beter dit onder het zadel tot uiting komt.

Het is niet erg om even een paar stappen terug te gaan op zo’n moment, omdat datgene wat je ervoor terug krijgt je weer een stap verder brengt dan waar je aanvankelijk gebleven was.

Een paar stappen terug doen is geen achteruitgang. Een paar stappen terug kunnen doen levert je een voorsprong op.