Column : Marieke van Velzen – Onbeteugeld

Jong paard beleren  – Het zadel

In mijn vorige column vertelde ik al over Imke de Fries, die tot 5-jarige leeftijd weinig met mensen gedaan had. Nu werd mij gevraagd haar te beleren, een erg leuke uitdaging.

Toen ze het longeren een beetje doorhad heb ik de longeersingel geintroduceerd.

Imke had inmiddels al veel vertrouwen in me gekregen en gaf geen enkele reactie op de longeersingel. Toen ik haar daar enkele keren mee gelongeerd had en ze keurig naar mijn aanwijzingen luisterde zonder zich iets van de singel aan te trekken, heb ik haar een zadel opgelegd.

Heel voorzichtig de singel vastgemaakt en haar ermee op de longeercirkel gezet.

Maar toen vertoonde ze ineens een heftige reactie!

Ze ging volledig door het lint, in blinde paniek rende ze bokkend de cirkel door.

Een reactie en wat bokken bij de eerste keer een zadel op de rug ben ik wel gewend, maar dit was van een compleet andere orde.

Goed afsluiten

Ondertussen keek ze af en toe zoekend naar mij, alsof ze wilde me wilde vragen haar van dat ding af te helpen. Ik kon haar wat kalmeren en uiteindelijk vastpakken. Maar toen kon ik natuurlijk het zadel er nog niet afhalen, want dan zou ze leren dat het zadel weggaat als ze wild doet. Ik heb dus nog een paar rondjes met haar aan de hand gewandeld en kon het redelijk goed afsluiten voor ik het zadel erafhaalde.

Dat was ook nog even spannend, stel dat ze het zadel eraf gooide toen ik de singel losmaakte, dan zou ze ook resultaat hebben van ongewenst gedrag. Je moet het “ enge” of de druk weghalen op het moment dat het paard ontspant. Gelukkig bleef ze staan en kon ik het zadel erafhalen. Dat zijn de momenten die mij als trainer wel een kick geven.
Equitop Myoplast

Ik besloot een paar stappen terug te doen.

Blijkbaar was de stap van longeersingel naar zadel in het geval Imke te groot. Best verrassend voor mij, want vroeger sloeg ik de stap “ longeersingel” helemaal over omdat ik er geen had. Ik legde de paarden destijds direct het zadel op maar heb er nog nooit één zo heftig zien reageren. Ik moest die te grote stap dus in kleinere stapjes opdelen. Ik besloot terug te gaan naar de longeersingel en deze eerst met een zadeldek te combineren waardoor de stap naar zadel met zadeldek kleiner is. Tussen het longeren door steeds veel gerommeld en gewapperd met het dekje. Dat vond ze eerst nog wel spannend maar na een paar keer gaf ze er niets meer om. Een week later heb ik opnieuw het zadel geintroduceerd. Nu in combinatie met hetzelfde dekje dat ik met de singel gebruikte.

Ook had ik een dekensingel over het zadel heen gedaan zodat de zweetbladen niet zouden klapperen.

De beugels had ik stevig hoog opgebonden zodat ze die niet zou voelen.

Nu vertoonde ze een meer normale reactie!

Ze vond het nog steeds spannend maar raakte niet meer in blinde paniek. Na een paar keer longeren liet ik de dekensingel weg, en nog later liet ik de beugels zakken met een paar slagen in de beugelriemen waardoor ze alsnog extreem kort hingen. Vervolgens liet ik ze elke dag een gaatje zakken en ze wende aan de slingerende loshangende beugels.

Nu ze zich netjes liet longeren met een zadel op en hoofdstel om werd het tijd voor de volgende stap. Hierover meer in een volgende column!

Jong paard beleren – het hoofdstel

Lees hier meer tips van Marieke over het beleren van je jonge paard.